Kalabalıklar Olmadan da Mutluluk Oluyormuş: Yiğit Caner Ertoşi’nin Afrika’da Yazdığı Sessiz Aşk Hikâyesi

Bazı evlilikler alkışlarla başlar, bazıları ise dua ile… Yiğit Caner Ertoşi’ninki duayla başladı. Van Ertoşi Aşireti’nin “Altın Kalem” olarak tanınan yazarı Yiğit Caner Ertoşi, 11 Ocak 2026’da Tanzanya’nın Darüsselam kentinde, Müslüman Hussein İddy ailesinin kızı Khadija ile sade bir nikâhla hayatını birleştirdi. 15 bin kilometrelik bu yol, bir düğüne değil, anlamı yüksek bir hayata atılan adımdı.

Afrika’nın sıcak toprağında atılan imza; ışıkların, kameraların ve kalabalıkların olmadığı bir mutluluğu temsil ediyordu. Ne uzun konvoylar vardı ne de gösterişli salonlar… Sadece iki insan, bir söz ve bu sözün arkasında duran bir vicdan vardı.

Bu nikâhın ardından çiftin Bali’de yeni bir hayat kurma kararı alması, bu sessiz tercihin devamı olarak yorumlandı. Türkiye’de ise yalnızca aile arasında, samimi bir merasim yapılacağı öğrenildi. Ertoşi, mutluluğun kalabalıklarla değil, iç huzuruyla büyüdüğünü bir kez daha gösterdi.

Evlilik için ayrılabilecek büyük bütçelerin Afrikalı çocuklara ve ihtiyaç sahibi ailelere destek olarak değerlendirilmesi ise bu hikâyeyi daha da derinleştirdi. Bir gün sürecek eğlenceler yerine, bir çocuğun yüzünde kalacak tebessümü seçmek, bu evliliğin en güçlü cümlesi oldu.

Yiğit Caner Ertoşi’nin Afrika’da attığı bu imza, bir magazin haberinden çok daha fazlasını anlattı. Bu nikâh, sevginin gösterişle değil; paylaşarak, sadeleşerek ve kalpten yaşanabileceğini hatırlatan duygulu bir hikâye olarak hafızalara kazındı.